زندگی پرمشغله امروزی ما را وادار به انتخاب سریعترین گزینه ها برای انجام کارهای روزمره مان می کند. باوجود زمان کم بین قرارهای کاری، یک قهوه سریع و یک ساندویچ فست فود به ما کمک می کند تا در زمان کوتاهی انرژی خود را بازیابی کنیم. اما این سبک زندگی پیامدی قابل تأمل دارد: تولید زباله فراوان ناشی از بسته بندی مواد مصرفیمان!

وقتی صحبت از مشکلات زباله در شهر می شود، بیشتر ذهنها به سمت بازیافت زباله، دفع و تفکیک زباله یا شیوه های جمع آوری آن می رود. اما قدم اول تولید زباله کمتر است. با هم این چند راهکار ساده ولی مهم را بخوانیم تا ببینیم چطور میتوانیم با تولید زباله کمتر و سطلهایی خالی تر از زباله به محیط زیستمان کمک کنیم.

مطالعه این مطالب نیز می تواند برای شما مفید باشد:
بیشترین زباله در کدام منطقه تهران تولید می شود؟
برای داشتن محله ای پاکیزه از خودتان شروع کنید!

قمقمه و فلاسک کوچک همیشه همراهتان باشد!

در فصول گرم باید همیشه مقدار کافی آب به بدنمان برسانیم. در نتیجه معمولا وقتی بیرون از خانه هستیم با خرید بطری های پلاستیکی و یکبار مصرف آب یا آبمیوه تشنگیمان را رفع می کنیم. اما گزینه های جایگزین زیادی برای بطری های پلاستیکی آب وجود دارد که دوستدار محیط زیست باشد: ظروف شیشه ای یا چند بار مصرف که زیبا و کاربردی هستند و علاوه بر این طعم نوشیدنی های مورد علاقه شما را نیز تغییر نمی دهند. می توانید آب و یخ و تکه های میوه را داخل این بطری ها بریزید و از تابستان متفاوتتان لذت ببرید.

بطری های شیشه ای چندبار مصرف برای تولید زباله کمتر

علاوه براین برای نوشیدن چای و قهوه نیز سعی کنید لیوانها و فلاسکهای کوچک همراهتان داشته باشید. با اینکارعلاوه بر اینکه کمک می کنید زباله کمتری تولید شود، پلاستیک کمتری وارد محیط زیست کرده و خطرات مصرف پلاستیک برای سلامتیتان را نیز کاهش خواهید داد.

سفارش غذا از بیرون را کم کنید!

بعد از یک روز خسته کاری وقتی روی مبل خانه تان لم می دهید، وسوسه می شوید که یک همبرگریا پیتزا سفارش دهید. اما اجازه دهید صادق باشیم! واقعا نیازی نیست که این حجم از زباله را بعد از هر وعده غذایی از خودمان به جا بگذاریم.غذاهایی که از بیرون سفارش می دهیم معمولا چند لایه بسته بندی شده اند و پر از ظروف یک بار مصرف و پلاستیکی هستند. در عوض به آشپزخانه بروید! تهیه یک غذای ساده می تواند هم سرگرم کننده تر و سالمتر باشد و هم زباله کمتری تولید کند. در نهایت اگر زمانی برای آشپزی ندارید سعی کنید بیرون بروید و از غذا خوردن در رستوران لذت ببرید.

غذای خانگی برای کاهش تولید زباله از بسته بندی ها

بسته بندی هوشمندانه برای نگهداری مواد غذایی

خیلی اوقات بعد از تهیه غذا بخشی از خوراکی های ما باقی می ماند و ازانجایی که بیرون ریختن آنها اقتصادی و درست نیست معمولا روی آنها پلاستیک یا فویل می کشیم و در یخچال می گذاریم. اما همانطور که خیلی از شما می دانید امروز ظروف بسته بندی چندبار مصرف و به صرفه تری وجود دارد که نه تنها به شما کمک می کند تولید زباله را کاهش دهید، بلکه مواد غذاییتان را تازه تر و طولانی تر نگه می دارد.

بسته بندی های جندبار مصرف برای نگهداری مواد غذایی

به جای خرید از فروشگاهها از مغازه های محل خرید کنید!

رفتن به میوه فروشی محل می تواند کاری سرگرم کننده و در عین حال حرکتی دوستدار محیط زیست باشد. به جای میوه ها و سبزیجات بسته بندی شده در پلاستیک از میوه ها و سبزی های تازه استفاده کنید. علاوه بر این در میوه فروشی های محلی می توانید میوه ها را امتحان کنید و از کیفیت و طعمشان مطمئن شوید . فراموش نکنید که حتما با خودتان کیسه پارچه ای ببرید تا مجبور نباشید از فروشنده ها تعداد زیادی کیسه پلاستیکی بگیرید.

خرید از میوه فروشی های محلی برای تولید زباله کمتر

پیک نیک بدون ظروف یکبار مصرف!

اهل پیکنیک در پارک یا طبیعت هستید؟ اینبار پیش از اینکه لیستی بلندبالا از بشقاب و چاقو و لیوان یکبار مصرف مورد نیازتان تهیه کنید کمی فکر کنید. آیا این همه مواد دورریختنی که به طبیعت آسیب جدی وارد می کنند برای یک روز خارج از خانه لازم است؟؟ به جای اینکار ظرفهای چینی و لیوانهای شیشه ای و قاشق و چنگالهای معمولیتان را به سادگی لای یک پارچه بسته بندی کنید و همراهتان به پیکنیک ببرید. با اینکار وعده غدایی بیرون از خانه تان هم ظاهر بهتری خواهد داشت و هم بعد از تمام شدن آن هیچ زباله ای باقی نمی ماند.

تولید زباله کمتر با استفاده نکردن از پلاستیک در پیک نیک

کمتر پرینت کنید!

اگر می خواهید برای مراسم، کنسرت یا قطار بلیط تهیه کنید، آنرا آنلاین خریداری کنید و در گوشی همراهتان ذخیره کنید. خیلی از اوقات لازم نیست مدارک و اطلاعات مورد نیازمان را پرینت بگیریم و می توانیم آنها را در ایمیل شخصی یا حافظه گوشیمان ذخیره کنیم.

ذخیره مدارک در تلفن همراه برای مصرف کمتر کاغذ

آنلاین خرید نکنید!

تصور کنید از یکی از فروشگاه های آنلاین یک فلش مموری کوچک خریدید. زمانی که بسته به دستتان می رسد چه می بینید؟ بسته بزرگی که با محتویات درونش تناسبی ندارد و بعد از باز کردن هم بعد از گذشتن از انبوه بسته بندی ها و محافظ ها به وسیله خریداری شده تان می رسید! گرچه تمام این کارها برای محافظت از محصول از سمت فروشنده انجام شده، اما در نهایت شما می مانید و انبوهی از پلاستیک و کاغذهای غیر قابل بازیافت. پس چرا به جای اینکار به نزدیک ترین مغازه در اطرافمان نرویم تا هم وزن بارمان کمتر شود هم  تولید زباله کمتری داشته باشیم.

بسته بندی ها یونولیتی و تولید زباله های تجزیه ناپذیر

یک نکته!
اگر نمی توانید از خرید آنلاین چشم بپوشید، سعی کنید این محافظ هاو پلاستیک های بسته بندی را جایی نگهدارید تا زمانی که خواستید بسته ای برای کسی بفرستید یا وسیله جابجا کنید و اسباب کشی کنید از آنها دوباره استفاده کنید!

تولید زباله پلاستیکی کمتر با شامپوها، لوسیونها و کرمهای دست ساز

پدربزرگ ها و مادربزرگهای ما برای شست و شو و بهداشتشان از مواد گیاهی و دوستدار طبیعت استفاده می کردند. شاید این راهکار برای امروز و زندگی های پرمشعله ما کمی سخت و ناممکن بنظر برسد. اما تأثیری که می تواند روی محیط زیست و کاهش مصرف پلاستیک داشته باشد ارزشش را دارد. با یک سرچ کوچک در اینترنت می توانید انواع روشهای ساخت مواد بهداشتی و ماسک ها وشوینده های دست ساز را ببینید و تا جایی که می توانید آنرا جایگزین محصولاتی که در انواع بسته بندی های پلاستیکی غیر قابل تجزیه قرار دارند کنید.

مواد بهداشتی طبیعی و دستساز برای تولید زباله پلاستیکی کمتر

آیا شما هم می توانید برای داشتن زمینی پایدارتر و محیط زیستی پاکتر کمی از دایره آسایش خودتان بیرون بیایید؟

شما هم چالش تولید زباله کمتر را از خانه تان شروع کنید و ببینید به چند مورد از راهکارهای بالا می توانید عمل کنید. اگر ایده های دیگری دارید برای ما بنویسید و نظراتتان را با ما در میان بگذارید.

منبع: smart-magazine.com

نوشته راهکارهای تولید زباله کمتر در خانه اولین بار در جارجو. پدیدار شد.

زباله شهر تهران و اقتصاد

در همین خصوص پژوهشی توسط محققانی از دانشگاه خوارزمی انجام‌شده که در آن تلاش شده است تا ضمن معرفی گونه­‌ی جدیدی از اقتصاد غیررسمی تحت عنوان «اقتصاد زباله ­‌ای» که در پیرامون کلان‌شهر تهران دایر است، به بررسی علل وجودی و همچنین پیامدهای فضایی آن پرداخته شود.

تولید روزانه ۵۰ هزار تن زباله

به بیان محققان فوق و بنا بر اطلاعات موجود، در کشور ایران روزانه در حدود ۵۰ هزار تن زباله تولید می­‌شود که زباله تهران، نزدیک به هفت هزار و ۵۰۰ تن در روزهای معمول سال و ۱۱ هزار تن در روزهای پایانی سال است. بر این شالوده، بیشتر شهرها به­‌ویژه شهرهای پرجمعیت کشور با پدیده­‌ی روبه گسترشی تحت عنوان “زباله­‌گردی” مواجه هستند که به معنای جمع­‌آوری ضایعات قابل فروش به­‌وسیله­‌ی افراد کم‌درآمد و فقیر جامعه است.

در این تحقیق توصیفی – تحلیلی، برای گردآوری داده­‌ها و اطلاعات از بررسی­‌های اسنادی و میدانی استفاده شده است. در مطالعات اسنادی، منابع خارجی و داخلی اعم از کتب، گزارش‌ها، مقالات و پایان­‌نامه­‌هایی که در خصوص اقتصاد غیررسمی و همچنین آمار تولید زباله انتشاریافته، بازخوانی شد.

همچنین به‌منظور برداشت اطلاعات میدانی، از سطح شهر تهران و سکونت­‌گاه­‌های پیرامون آن، نمونه­‌های هدفمند انتخاب شد. محله­‌های شهرک غرب، اطراف ترمینال جنوب، سه‌راه آذری و یافت­آباد در سطح شهر برای مصاحبه با زباله­‌گردها و همچنین روستائیان محمودآباد خالصه، زمان­‌آباد و اسلام­‌آباد جهت انجام مصاحبه هدفمند و کسب اطلاعات در خصوص پیامدهای پدیده­ مورد بحث، انتخاب شدند.

سرمایه‌ارزشمندی به نام”زباله”

بررسی‌ها نشان می‌دهد که ضایعاتی نظیر انواع قوطی، اجسام فلزی و مواد پلاستیکی به سه طریق جستجو در درون سطل­‌های زباله محلات و کوچه­­‌ها، مراجعه به درب منازل و خرید ضایعات از خانوارها و همچنین از طریق زیرورو کردن محل دپوی زباله ­‌های شهری گردآوری می­‌شوند.

رشد زباله ­‌گردی به گونه­‌ای بوده که یک سازمان اقتصادی خاصی را بنیان نهاده و امروز گونه­ جدیدی از اقتصاد غیررسمی تحت عنوان اقتصاد زباله­‌ ای مطرح شده است. در حقیقت اقتصاد زباله­‌ای، بیانی از سازوکار و نظام کسب درآمد از زباله ­‌ها و پسماندهای شهری است که توسط بخش خاصی از افراد جامعه صورت می­‌گیرد.

آن‌چنان‌که دکتر حسن افراخته، استاد جغرافیا و برنامه‌­ریزی روستایی دانشگاه خوارزمی و همکارش در این پژوهش می‌گویند: «بنا بر آمار موجود، در هر شبانه‌روز به‌طور متوسط ۲۸۰۰ تن زباله خشک شامل مقوا، پلاستیک، شیشه، فلزات، نان خشک و غیره در تهران جمع­‌آوری می­‌شود که قابل بازیافت است و هر تن آن در حال حاضر به مبلغ ۸۰۰ هزار تومان توسط پیمانکاران بازیافت پسماند فروخته می­‌شود (درحالی‌که حداکثر ۶۰۰ هزار تومان هزینه کرده­اند).

روزانه از درون زباله­‌های شهر تهران ضایعاتی به ارزش تقریبی دو میلیارد و ۲۴۰ میلیون تومان استخراج می­‌شود. به عبارتی می­توان گفت، ارزش اولیه سرمایه در گردش درون اقتصاد زباله‌ ای در پیراشهر تهران حدود یک میلیارد و ۸۰ میلیون تومان در روز است».

این محققان می‌افزایند: «در خصوص سرمایه در گردش اقتصاد زباله ­‌ای این نکته را نیز می­‌توان افزود که بُرد مکانی این سرمایه و اثرات آن، محدود به منطقه تهران نیست، بلکه سایر استان­‌های کشور نیز از این جریان سرمایه­‌ی در گردش، به‌نوعی منتفع می­‌شوند به‌طوری‌که مثلاً ضایعات آهنی به کارخانه­‌های ذوب آهن نواحی مختلف کشور اعم از اصفهان، یزد، نیشابور، تبریز، بناب، اردبیل و مشهد ارسال می­شود. همچنین این سرمایه، زمینه­‌ساز تقویت پیوندهای اقتصادی با سایر کشورهای جهان (نظیر آلمان، هند و چین) شده است».

در کشور ما و خصوصاً تهران، به دلیل وجود ثروت نفت و عوارض شهری که با کمترین تلاش، بیشترین منابع سرمایه­‌ای را در اختیار مدیریت شهری قرار می­‌دهد، دولت و شهرداری چندان انگیزه­‌ای برای استفاده از ثروت روزانه یک میلیارد و ۸۰ میلیون تومانی در شهر تهران ندارند؛ ازاین‌رو است که در تهران نه آموزش مدونی برای تفکیک زباله به شهروندان داده می­‌شود، نه سطل­‌های تفکیکی و بهداشتی زباله را می­‌توان شاهد بود، در عوض، سرمایه ارزشمندی همچون زباله، مفت به بخش غیررسمی سپرده می­‌شود.

دکتر افراخته و همکارش ادامه می‌دهند: «در خصوص پدیده­‌ی اقتصاد زباله ­‌ای می­‌توان به دو ویژگی مهم این اقتصاد غیررسمی اشاره داشت که تاکنون ضامن پویایی آن بوده است: اول آنکه به لحاظ نیروی کار موردنیاز برای فعالیت در این بخش، هیچ محدودیت سنی، جنسی، نژادی و تحصیلاتی برای علاقمندان به فعالیت در این حوزه وجود ندارد. دیگر آن‌که، با اندک فعالیت انجام داده‌شده که نیازمند کمترین تخصص است (نظیر آتش زدن زباله ­‌ها یا خُرد کردن شیشه­‌ها) سودی نصیب افراد و فعالان می­‌شود».

اختصاص میلیاردها تومان برای یک اقتصاد غیر رسمی و مخرب

آن‌ها اعتقاد دارند از اثرات و پیامدهای این پدیده­‌ی اقتصادی می­‌توان به سه نتیجه­ کلی رسید:

– ایجاد آشفتگی­‌ها و بی­‌سامانی­‌هایی که منجر به اختلال در زندگی ساکنان روستاهای پیراشهری شده است؛

– بهر­­ه­‌کشی و استثمار نیروی کار که از کودکان ۱۰ ساله تا زنان را شامل می­‌شود؛

-و اعطای رانت­‌ها و فسادهایی که بخش‌های رسمی و دولتی مجاور با بخش اقتصاد زباله­‌ ای، مرتکب می­‌شوند. به‌طور مثال اینکه، از هر خانوار تهرانی روزانه ۱۰۰ تومان بابت جمع­‌آوری پسماند دریافت می­‌شود که سالانه مبلغی در حدود ۴۵۰ تا ۶۰۰ میلیارد تومان هزینه مستقیم از جیب مردم است».

در این پژوهش، محققان با طرح سوالاتی مدعی شدند که حالا این موضوع مطرح می‌شود که بدین‌سان، مردم تهران سالانه چندین میلیارد تومان هزینه می­‌کنند تا یک اقتصاد غیررسمی و مخرب­زیست ناحیه تهران، سربرآورد؟ آیا چیزی غیر از وجود فساد و ناکارآمدی مدیران و برنامه­‌ها می­تواند توجیه­‌گر این قبیل پرسش­‌ها باشد؟ می­‌توان گفت تصمیم­گیران در قبال فقرا مسئولیت چندانی قبول نکرده و آن‌ها را برای استثمار در اختیار سوداگران قرار داده اند. این در حالی است که می‌­شود با ظرفیت منابع سرمایه‌­ای اقتصاد زباله ­‌ای (ضایعات قابل بازیافت) و مدیریت عقلایی آن، اقدامات مناسب و یاری­‌گر جریان توسعه کشور در پیش گرفت.

عضو هیئت‌علمی دانشگاه خوارزمی و همکارش، دو اقدام اساسی را در این خصوص بدین گونه شرح می‌دهند: «اول آنکه فرآوری زباله­‌ ها به‌طور کامل در چارچوب بخش رسمی باشد تا با پیاده‌سازی ضوابط و قوانین، نیروی کار فعال در این حوزه به حداقل­‌های حقوقی دست­ یابند و جریان استثماری حاکم، برچیده شود و تولید ثروت ناشی از این بخش، کمک­‌رسان منابع درآمدی دولت باشد؛ درنهایت نیز بتوان به‌سوی صنایع سبز و تولیداتی نظیر انرژی سازگار با محیط زیست (مانند برق زباله­‌ای) گام برداشت.

دوم اینکه، کشورهایی نظیر کشورهای اروپایی، پیشگام در بحث فرآوری از زباله­‌ ها برای رشد بخشیدن به بخش صنایع سبز هستند. در سال­‌های اخیر نیز شاهد علاقمندی آنان به استفاده از منابع زباله­‌ ای کشور ما بوده­‌ایم. ازاین‌رو چنانچه زباله در بخش رسمی مدیریت شود، می­‌تواند ابزاری برای گسترش مناسبات اقتصادی ایران با سایر کشورها باشد. به عبارتی، با مدیریت صحیح زباله ­‌ها می­‌توان به تقویت قدرت دیپلماسی اقتصادی کشور در حوزه­‌ی کشورهای پیشرفته نائل آمد».

این نقطه نظرات که در پی انجام پژوهشی عمیق، ارائه شده‌اند، توسط فصل‌نامه «اقتصاد فضا و توسعه روستایی» و به‌صورت مقاله‌ای علمی پژوهشی منتشر شده‌اند.

منبع : ایسنا

نوشته اقتصاد زباله ای در زباله‌ های تهران اولین بار در جارجو. پدیدار شد.