گروه  Umbrelliumخط عابر پیاده تعاملی (interactive) را توسعه داده است که تنها در زمان های مورد نیاز ظاهر می شود.

چراغ های LED روشن سیگنال های هشداردهنده را برای گوشی های هوشمند کاربرانی که بر روی این سطح تعاملی در خیابان قرار گرفته اند می فرستد. سطحی که به شکلی طراحی شده که در طول ساعات کم رفت و آمد شب ناپدید می شود و تنها زمانی که نیاز است دوباره ظاهر می شود.

این پروژه که توسط شرکت نرم افزاری Umbrellium در لندن طراحی شده است در تلاش برای ارتقا خط عابر پیاده در قرن 21 است. به عقیده بنیانگذار این شرکت ، با وجود استفاده روزافزون گوشی های هوشمند و همچنین سنگین تر شدن ترافیک شهری، علایم و دستورات بیشتری نیاز است تا عبور از جاده ها را برای عابرین، رانندگان و دوچرخه سواران امنتر کند.

عبور امن عابرین بوسیله خطوط و علائم هوشمند

پیش بینی جهت حرکت عابرین با سیستم تعاملی و هوشمند

“ خطوط عابر پیاده ای که همه ما با آن آشنایی داریم در واقع از دهه 1940 تاکنون بروز نشده است، در حالی که امروزه ما در شهرهایمان به گونه ای کاملا متفاوت زندگی می کنیم. ما تلفن های همراهی در دستانمان داریم که حواس ما را پرت می کنند و ارتباط ما با شهر بسیار متفاوت است.”

عبور از خط عابر پیاده یکی از پیچیده ترین لحظات تعامل است که تقریبا هر کسی در زندگی روزانه خود تجربه می کند. این لحظه ای است که شما در واقع در حال گفت و گو با دیگران و همچنین بطور بالقوه با قطعات بزرگ آهنی هستید.

ارسال سیگنال های هشدار به گوشی های هوشمند عابرین

ال ای دی هایی که در سطح پانل های پلاستیکی با حساسیت تماسی بالا قرار گرفته اند- که سطح جاده را می سازند- توسط دوربین های نظارتی بکار می افتند. این دوربین ها حرکت بعدی وسیله نقلیه، عابر یا دوچرخه سوار را پیش بینی می کنند و الگوی خطوط عبور بر این اساس تنظیم می شود.

پانل های مات سطح به گونه ای طراحی شده اند که مانع لغزش در هنگام بارندگی باشند، ضمن اینکه با کمک یک چاچوب فلزی به گونه ای در کنار هم نگه داشته شده اند تا استحکام و جدا نشدن این سطح هنگام عبور وسایل نقلیه سنگین تضمین شود.

پانل های مستحکم و ضد لغزش

نیمه های شب، هنگامی که عابرین پیاده کمتری وجود دارند، خطوط به طور کامل ناپدید می شوند اما طراحی آن به شکلی است که در زمان های اوج رفت و آمد دوباره ظاهر شده و اندازه، جهت، نشانه ها و رنگ خود را با تعداد افرادی که از آن عبور می کنند تطبیق می دهد.

بطور مثال در ساعت 5 صبح ، ممکن است افراد زیادی نخواهند که از خیابان عبور کنند، بنابراین خطوط تنها زمانی که کسی به آنها نیاز دارد پدیدار می شوند، پس از عبور دوباره ناپدید می شوند. و برای تمام اهداف و نیازها کاملا مشابه یک خیابان عادی عمل می کند.

اما عصرها، هنگامی که مردم زیادی می خواهند از خیابان عبور کنند، این خطوط می توانند بطور خودکار عریضتر شده تا متناسب با عبور این تعداد افراد عمل کنند.

تغییر ظاهر خط عابر هوشمند متناسب با ترافیک روز و شب

هدف این طرح کاهش تعداد تصادفاتی است که هنگام عبور از خیابان رخ می دهد، علاوه بر این شامل سیگنال هایی است که به گوشی های هوشمند عابرینی که بی توجه به ترافیک خیابان ها از آن عبور می کنند هشدارهایی ارسال می کند.

مدیر طراحی این پروژه می گوید: ما تلاش می کنیم الگوهایی متوالی ایجاد کنیم که به آرامی ظاهر می شوند تا هیچ کس را متعجب نکند. قطعا این کار برای منحرف کردن و پرت کردن حواس آنها نیست و گرافیک و نقوشی و مفاهیمی که روی این سطح استفاده می شوند بسیار آشنا به نظر می رسند. این الگوها کاملا مثل نشانه هایی است که شما قبلا آنها را در سطوح خیابان ها درک کرده اید، اما برای مردمی آماده و مجهز شده اند که توجه بیشتری نسبت به یکدیگر دارند.

“چیزی که ما تلاش کردیم از آن اجتناب کنیم این است که به مردم بگوییم شما باید به اینجا بروید، و این منطقه برای شماست. به جای آن تلاش کردیم که روابط میان مردمی که که پیرامون این خط عابر پیاده حضور دارند را برجسته کنیم. “

خطوط و علائم آشنا و ساده در طراحی خط عابر هوشمند

Umbrellium  نمونه اولیه کاملی از این سیستم عبور عابر پیاده را در یک استودیوی تلویزیونی در جنوب غربی لندن برای آزمایش تجربه کاربر نصب کرده است.

برای این نسخه از طرح، تغییرات سطح بین پیاده رو و خیابان برای ایجاد “فضای مشترک” برای وسایل نقلیه و عابرین کاهش می یابد. اما مدیر این پروژه می گوید که شاخص هایی با بافت خاص برای افرادی که مبتلا به اختلالات بینایی هستند در نسخه نهایی این سیستم قرار خواهد گرفت.

چندی پیش یک راننده تاکسی به سمت جمعیت بازدیدکنندگان موزه ها در مسیر نمایشگاه لندن تغییر جهت داد. مسیری که یکی از بزرگترین و اولین نمونه های اولیه فضای مشترک شهری است. این موضوع انتقادات زیادی را به ایده فضای مشترک وارد ساخت.

از نگاه مدیر پروژه خط عابر هوشمند نیز مفهوم “فضای مشترک” دارای مزایا و در عین حال معایب فراوانی است. او این پروژه را در امتداد آزمایشات مشابهی می بیند که به دنبال پاسخ به این سوال هستند: “چگونه می توان شهرها را برای عابرین پیاده بهتر کرد.”

” اگر فضای مشترک به عنوان پیکربندی فیزیکی بتواند پایدار باشد، آنگاه چگونه می توان این فیزیکی سازی را پاسخگو به شرایط کنونی کرد“

” کاری که من واقعا دوست دارم انجام دهم این است که همه تجربیات حاصل از این فضای مشترک را در این نسخه تعاملی گرد هم آورم. این کار مستلزم تحقیقات بیشتر در این زمینه است.”

منبع: dezeen.com